tag:blogger.com,1999:blog-80571263358329681082011-12-23T09:10:07.003-08:00olothimistosΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ...olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-40541683637159583582009-09-12T00:00:00.000-07:002009-09-12T00:03:15.322-07:00Ήταν η μεγαλύτερη ομιλία που είχε κάνει ο Καρλ Μεντόζα σε ολόκληρη την ζωή του, και μάλιστα, όπως ξεπηδούσε από μέσα του προς μεγάλη του έκπληξη, του θύμιζε όσο τίποτα άλλο ένα γιγαντιαίο και κάπως τρομακτικό σκατό που είχε βγει από τον κώλο του στη χέστρα ενός μπουρδέλου στη Σαιγκόν μετά το εικοσιτετράωρο φαγοπότι που είχε ακολουθήσει την επιστροφή του από μια μεγάλη και πεινασμένη περιπολία olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-68947297455837344092009-07-26T05:57:00.000-07:002009-07-26T14:04:49.416-07:00Η ΚΕΡΑΣΟΥ 28/08/2000Εχθές με την παλιοπαρέαμε κάτι φίλους μου παλιούςτα πίναμε σε μια ταβέρναγια όλους τους καλούς καιρούςΕσύ καθόσουνα στον πάγκοκυρία μες στο μαγαζίστο ένα χέρι το τσιγάροστο άλλο χέρι το κρασί -Ρεφραίν- Αφράτη μου και βυζαρού, σε είδα χθες στην ΚερασούΤα μάτια σου ήταν γαλάζιατα μάγουλά σου κόκκινακαι ο Θεός σ' είχε προικίσειμε δυό μπαλκόνια τροφαντάΠώς θά 'θελα να σ' αγκαλιάσωκαι να olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-4628673040623771202008-03-15T01:16:00.001-07:002009-07-09T10:37:06.813-07:00HEAD-BANGING ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑI bang my head against the wallσχεδόν πάντα δεν βρίσκω τον στόχο.My cock was the dart, your pussy the targetθυμάμαι.Μοιραία συνάντηση, πληγωμένο χαμόγελο.9 months in masturbating patienceκαι το βρέφος γεννήθηκε χωρίς κλάματα.No tears for the banging headκαι στον τοίχο απλωμένο σαμπουάν "όχι πια δάκρυα"a catatonic reality swimming through Herbal Essences.-Βγαίνω έξω και μετά μπαίνω μέσα πάλιbut olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-36601972081682306142008-03-14T10:50:00.000-07:002008-03-14T10:51:36.299-07:00ΘΕΛΩ ΤΟΥΣ ΚΕΦΤΕΔΕΣ ΜΟΥ ΚΡΥΟΥΣΚεφτές και δε φταίς Γιατί το τσιφτετέλι είναι γυάλινο κι ο κόσμος είναι κακός και με τρομάζει -ΜΠΟΥ!-Σε είδα προχθές Είχες σκύψει να πιάσεις το κατοστάρικο Και φαινότανε η κυλότα σου μα όχι τίποτ'άλλο -φτου-Φτηνός ο καναπές Μα δεν θα πάρω σήμερα Έχω στο σαλόνι ένα χρώμα μπεζ με βούλες -φλου-Τελικά πες πες Πείστηκα να ψηφίσω οικολόγους δαγκωμένους και να φάω λίγο.Ζέστανέ τους.. -ουουου-olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-79846721702126713992007-06-18T06:51:00.000-07:002007-06-18T06:53:31.103-07:00ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ Κοίτα πως κυματίζουν τα μαλλιά της οι άκρες των ματιών της πώς φωτίζονται μ’ ένα χρώμα παράξενο και συνηθισμένο όπως περνά μέσα απ’ τις πολυκατοικίες, όταν δίνει τα λεφτά για ν’ αγοράσει και παίρνει ρέστα μαζί με τα τσιγάρα. Γι’ αυτό, γι’ αυτό ίσως την αγαπώ. Κι όταν τα χέρια της σχηματίζουν σχήματα Κύκλους, τρίγωνα, πολύγωνα, ρόμβους Δίνοντας ζωή σε μια ιδέα πύρινη χιλιοειπωμένηolothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-56044958333893239102007-06-02T11:46:00.000-07:002009-07-28T07:37:18.486-07:00ΤΟ ΜΠΑΡΟΚ ΤΗΣ ΕΠΩΔΥΝΗΣ ΤΖΙΒΑΝΑΣ Θέλω να τσαλαβουτήσω στη φωτιά σου. Άλλη μια ψάθα για κλάσιμο.. κι ο φλοίσβος να χαϊδεύει απαλά τα δυο σου στήθη. Οι αναδρομικές κραυγές της παραφουσκωμένης ανυπαρξίας να πάλλονται στο λαβύρινθο των καταπονημένων μας αισθητηρίων, μια φλούδα από πεπόνι να μου γλύφει το δάχτυλο κι η ξεραμένη μπύρα να κολλάει στα μπούτια σου. Κι έπειτα σιωπή.. κι olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8057126335832968108.post-7483403617640888132007-06-02T10:48:00.000-07:002009-07-28T07:35:45.087-07:00 ΕΝΤΟΜΑ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ Από μικρός το ήθελα πολύ να γίνω. Αλλά δεν έγινα. Κι έτσι η κοινωνία έχασε έναν. Μακάρι να έτρεχα κυνηγημένος μέσα στη σιγαλιά της βαμβακοφυτείας αλλά ποτέ δεν βρήκα θάρρος να αψηφήσω το μαστίγιο. Κι έτσι αποφάσισα πως δεν υπήρχε ούτε μαστίγιο, ούτε αλυσίδες.. έφτιαξα το καρότο στο μυαλό μου olothimistoshttp://www.blogger.com/profile/15186540939136590440noreply@blogger.com0